Argazkia: Labayru Fundazioa
agobiar Es
1vb., vb. prnl. Fatigar
nekatu, akitu, kantsau/kantsatu, abaildu, eten, ebagi/ebaki, trenkatu; expr lehertu, sastu; // sólo [vb.] -(r)i nekatu | kantsau/kantsatu | lehertu eragin, leherrarazo/leherrarazi; sólo [vb. prnl.] unatu, porrokatu; expr eiho/eho, sats | leher egin.
Las formas causativas se crean añadiendo a la raíz verbal -arazo/-arazi, y tb. en vizc. -azo al participio.
Me agobia estar en un bar entre tanta gente: Taberna baten hainbeste jenderen artean egoteak nekatu egiten nau. (bat)
2vb., vb. prnl. Apurar o inquietar
urduritu, artegau/artegatu, larritu, estutu, arduratu, kezkatu, odol txarra egin (expr.), aztorau/aztoratu, grinatu; turbar asaldatu, azorau/azoratu; // sólo [vb. prnl.] arranguratu (gralm. en oraciones o contextos negativos), goganbehartu, zirindu, kexau/kexatu, antsiau/antsiatu (preocuparse).
Si estoy un mes sin trabajar me agobio: Hile bat beharrik egin barik egon ezkero, artegau egiten naz. (bizk)