Argazkia: Labayru Fundazioa
digno -na Es
1adj. Que es merecedor de algo
merezidun, duin(eko), gisako, -t(z)eko nor dan(a)/den(a), gauza | gai dan(a)/den(a), bestekoa | adinakoa | lain dan(a)/den(a) (suficiente); digno de, con [inf.] -t(z)ea merezidu dauen(a)/-t(z)ea merezi duen(a), -t(z)eko(a), -garri.
Digno de ser mostrado: Erakusgarria.
Digno de ser olvidado: Ahazgarria.
No soy digno de ti: Ez naiz zure duin.
Esta música es digna de ser oída: Musika hau entzutekoa da; honek musikonek entzutea merezidu dau.
2adj. Que tiene dignidad
duin(eko), gisako, digno, duintasuna dauen(a)/duen(a), dignidadedun/dignitatedun, duintasunezko, -t(z)eko nor dan(a)/den(a), harro (orgulloso); decoroso itxuroso, itxurosa (sólo fem.), itxurako/itxura(z)ko, begirunezko, begirunetsu; dignamente duintasunez, dignidadez/dignitatez.
También los animales tienen derecho a una vida digna: Piztiak be duineko bizimodua eukiteko eskubidea daukie.
Muéstrate siempre digno, incluso en las situaciones más adversas: Gizon gisakotzat eduki zaitzaten beti, baita egoerarik txarrenetan ere.
3adj. Conveniente o proporcionado
egoki, behar dan/den moduko, zuzen, ganorazko, erazko, apropos, merezidutako(a)/merezitako(a), bestekoa | adinakoa | lain dan(a)/den(a) (suficiente), itxuroso (considerable).
El banquete de boda tendrá lugar en un restaurante digno de tal enlace: Bazkaria ezkontza bera bestekoa dan jatetxe baten egingo dogu.