Argazkia: Labayru Fundazioa
dominar Es
1vb. Ejercer dominio o mandar
menpe(ra)tu, menderatu, hankape(ra)tu, oinpe(ra)tu, buztarpetu/uztarpe(ra)tu, azpian hartu, oilartu (fig.); vencer, prevalecer [-(r)i] ga(i)nea/gaina hartu, goiartu, garaitu, nagusitu, -(r)i jaundu.
Su ejército dominó toda Europa: Haren armadak Europa osoa menderatu zuen.
sin domeñar
2vb. Sobresalir
nagusitu, nabarmendu, gailendu, oilartu (fig.), nagusi | nabarmen izan.
En sus obras domina la poesía: Horren lanen artean olerkiak dira nagusi.
3vb. Conocer perfectamente
jakintsua | aditua izan, ondo/ongi jakin.
Domina muy bien el inglés: Ingelesa ondo daki; aditua da ingelesean.
4vb. Divisar
begiztau/begiztatu (a lo lejos), bistatu, ikusi.
Desde aquí se domina todo el pueblo: Hemendik herria oso-osorik ikusten da.
5vb., vb. prnl. Reprimir
erreprimidu/erreprimitu, dominau/dominatu, kontrolau/kontrolatu; // sólo [vb.] [-(r)i] sakatu, -(r)i (barruan) eutsi, galarazo/galarazi (impedir); sólo [vb. prnl.], comedirse bere burua dominau/dominatu | kontrolau/kontrolatu (precedido de gen. reflexivo).
Las tentaciones hay que dominarlas: Tentazinoei eutsi egin behar jake.
No pudo dominarse: Ezin izan eban bere burua dominau.
sin domar