Argazkia: Labayru Fundazioa
herritar Eu
1iz.
ciudadano -na; indígena, habitante de un territorio.
Herritarren segurtasuna: Seguridad ciudadana.
Herritarren erabilerarako ondasunak: Bienes de uso público.
Herritarren kezkak arindu nahian.
Herritarrak eta erbestekoak, guztiak alkarregaz.
sin herri
2adj.
Euren herritartzat hartu eben.
Bere herritarren abade izan zan luzaroan.
Ez dot inoz herritar bat bertan behera ixten.
sin herrikide
3iz.
aldeano -na, del pueblo.
Herritarra ez danak ez daki gure bizimoduaren barri.
Herriko euskerea erabilten dabe, herritarrena.
4adj.
popular, propio del pueblo.
Olerkari herritarren batek egina.
Bertso barri asko emon dira argitara, baina ez dira danak hain herritarrak.