Argazkia: Labayru Fundazioa
abroncar Es
1vb. (col.) Reprender
-(r)i agiraka | aldarri | errieta(n) | gogor | demanda(n) | haserre | deadar/deiadar | zarata egin, -(r)i alau/alatu, agirakatu, larderiatu; abuchear [-(r)i] oihu egin, [-(r)i] oihuka | uhuka hasi, -(r)i oihu(a)z | oihuka eraso, oihukatu, uhukatu.
Le abroncó por llegar cinco minutos tarde: Agiraka egin eutsan bost minutu beranduago heldu zala-ta. (bizk)
2vb. prnl. Enfadarse
haserratu/haserretu, berotu, sumindu, muzindu, beltzuritu, ernegau/ernegatu (irritarse); expr bere onetik | senetik urten/irten (precedido de gen. reflexivo), atzez | sutan parau/paratu (tb. con ipini y egon); fig pipertu, pipermindu, erremindu/erresumindu, berdetu/berdatu.