Argazkia: Labayru Fundazioa
asustar Es
1vb., vb. prnl.
bildurtu/beldurtu, ikaratu, izutu, sustau/sustatu; acoquinar kikildu, uzkurtu, kubildu; // sólo [vb.] -(r)i bildur(ra) emon/-(r)i beldur(ra) eman, -(r)i ikarea emon/-(r)i ikara eman, -(r)i bildurra/beldurra eragin, -(r)i ikarea/ikara eragin; sólo [vb. prnl.] bildurrak jo/beldurrak jo, bildurrak hartu/beldurrak hartu.
Las formas causativas se crean añadiendo a la raíz verbal -arazo/-arazi, y tb. en vizc. -azo al participio.
Los perros grandes me asustan: Txakur handiek beldurra ematen didate. (bat)
Se asustó y no fue capaz de reaccionar: Bildurrak hartu eban eta ez zan ez atzera ez aurrera egiteko kapaz izan. (bizk)
No se asustan por cualquier cosa: Horreek ez dira erraz kikiltzen, gero! (bizk)
sin intimidar