Argazkia: Labayru Fundazioa
decencia Es
1s.f. Honradez o dignidad
zintzotasun, arteztasun, zuzentasun, prestutasun, garbitasun; respeto lotsa(tasun), ahalke(tasun), herabe(tasun), begirune.
A menudo la decencia resulta ser amiga del pobre y enemiga del rico: Pobreak lagun dau zintzotasuna sarri, aberatsak, ostera, etsai.
Ese país lo que necesita es una pizca de decencia política, nada más: Herri horrek zintzotasun pitin bat behar du politika arloan, besterik ez.
2s.f. Honestidad o pudor
onestidade/onestitate, onestasun, garbitasun, ohore(z)tasun, lizuntasun | lohitasun | za(n)tartasun eza; respeto lotsa(tasun), ahalke(tasun), herabe(tasun), begirune.
¿Cómo te atreves a hablar de decencia tú, que a todas has sido infiel? ¡Qué valor!: Neska-lagun guzti-guztiei guzurra esan eta, nork eta hik onestidadea gora eta onestidadea behera? Holakorik!
sin decoro
3s.f. Compostura
eratasun, modu | era on, zehaztasun, apaltasun (modestia); aliño garbitasun, txukuntasun, apaintasun.
Lo primero que observo es la decencia del trabajador, tanto física como moral: Lehenengo-lehenengo beharginaren garbitasunari begiratzen deutsat, bai gorputzezkoari bai espirituzkoari.
4s.f. Conveniencia
egokitasun, ganorazkotasun, balio(tasun) (valor).
No discuto la decencia de los cursos en sí, pero tengo mis reservas respecto del nivel de los profesores: Kurtsoen euren egokitasuna onartzen dut, zalantzak ditut, ostera, irakasleen mailaz ari izanez gero.