Argazkia: Labayru Fundazioa
débil
1adj. Frágil o endeble
indarga/indarge, makal, maskal, mengel, ahul, geldo, meko, flako, malin, zarbail, hebain; poco desarrollado erkin, endekatu, kaden; ref. a telas mengel, txankal, txankil.
Tiene el pelo débil: Ule mengela dauka.
2adj. Apocado
kikil, txepel, euli, epel, oilobusti, mukul, mendre, bihozbako/bihozgabe (cobarde).
Detrás de esa apariencia débil se esconde un hombre de carácter fuerte: Itxura kikilaren atzean izaera bizidun gizona ezkutatzen da.
3adj. En lingüística