Argazkia: Labayru Fundazioa
ernegau/ernegatu Eu
1ad. da, ad. dau (col.)
desesperar(se), aburrir(se).
Bere buruagaz ernegau eban. (bizk)
Etsi zuen, ernegatu zitzaion. (bat)
Ez dugu ernegatu behar; etorriko dira egun baketsuagoak guretzat. (bat)
2ad. da, ad. dau
poner(se) de mal genio; impacientar(se).
Ez eizu ernegau, badakizu zelangoa dan.
Luzaroan egon ezkero begira, ernegau egiten dot nik!
sin haserratu (bizk)/haserretu (bat), berotu, sutu
3ad. dau
renegar, fastidiar, hacer rabiar.
Mutiko horrek ernegatu egiten nau.
Gizon gibelhandia eukiteagaitik, asko ernegetan eban andreak.
Mutil bardingoak itzelean ernegau eragiten deutsie andereñoari.
sin amorratu, haserratu (bizk)/haserretu (bat)