Argazkia: Labayru Fundazioa
derrengar Es
1vb. Cansarse mucho
nekatu, kantsau/kantsatu, unatu, akitu, ahitu; expr errementau/errementatu, neka-neka | apurtu-apurtu egin, sats | leher | abail egin, eiho/eho, etenak egin.
2vb., vb. prnl. Desriñonar o deslomar
[-(r)i] bizkarra | mokorra | lepoa hausi/hautsi (tb. con apurtu, mindu, minberatu y lesionau/lesionatu); // sólo [vb. prnl.] bizkarrean | mokorrean | lepoan min hartu.
Se derrengó al cargar la carreta: Gurdia kargetan hartu eban min bizkarrean.
3vb., vb. prnl. Torcer a un lado
makurtu, okertu, bihurtu, malgutu, saihestu, kakotu, hausi/hautsi (quebrar), makotu (encorvar).
El níspero se ha derrengado por el peso: Pisuaren pisuaz mesmeruondoa okertu egin da.
¡Levantaos de la sillita, la vais a derrengar!: Altzau zaiteze aulkitxutik, hausi behar dozue eta!