Argazkia: Labayru Fundazioa
jite (bat) jit (bizk) Eu
1iz.
inclinación, tendencia natural.
Gure bihotzeko jite eta joerak.
Txikitatik izan du bertsotarako jitea.
2iz.
naturaleza, carácter, modo peculiar de ser.
Gaitz guztiek ez zioten jitea kiresten.
Bere jitea miresgarria zen.
sin izaera
3iz. (pl.)
Lana handia da eta jiteak urriak.
4
erabili eite